DETERMINING INTERPERSONAL ATTRACTION IN EDUCATIONAL ENVIRONMENT AND THE RELATION WITH MOTIVATION
ABSTRACT
The main aim of this research is behaviors and motivations of the students on the instructor’s social, physical and instructional attractiveness. This research is a descriptive work. 258 students (133 female and 125 male) who studied in 2008-2009 term at Anadolu University Communication Sciences Faculties Journalism, Cinema and Television, Public Relations, Advertising and Communication departments participated in the research. The instructor’s social, physical and instructional attractions and motivations were determined by using 5-point Likert scale. The findings of this research will be additions for determining and arguing the instructor’s responsibilities, besides educational ones as a communication director, for taking the students’ participation and success levels to a higher degree. Existing perceptions of the students on interpersonal attraction will be introduced in this research. The participants are students enrolled in the courses of two professors, two associate professors, two assistant professors and two lecturers who are the staff of Communication Sciences Faculties and in both genders.
Keywords: Interpersonal attraction, motivation in education, instructor’s qualities.
INTRODUCTION
One of the human behaviors that has been tried to be explained is that a particular person seems attractive to us while somebody else does not or that we seem attractive to some people while not to other people. The concept of attractiveness can be a determinant factor on the development and continuation of relations in social environments where interaction takes place.
The concept termed as “attractiveness” or “interpersonal attraction” in psychology is defined as the tendency of someone to have appreciation and positive feelings towards someone else (Turunç, 2009). McCroskey and McCain (1974) put forth two factors as important in their research about the place of attractiveness in interpersonal communication: (a) The more people find someone attractive, the more they can have communication with that person and (b) the more someone is found attractive, the more (s)he has an influence on them during communication. It is possible to explain interpersonal attraction through different theories. This study includes the Learning Theory and the Theories of Cognitive Balance and Class Generalization. The understanding which explains interpersonal attraction through the Learning Theory benefits from theories of classical conditioning. According to this, if one is pleased with his environment, he shows a tendency to find people in that environment attractive and to get closer with those people. In the light of the Learning Theory, it is possible to note four factors determining interpersonal attraction. These factors comprise of closeness, familiarity (being known or acquainted), beauty (physical appearance) and similarity in the environment. One who attributes one or several of these factors to someone can find him/her attractive (Gökdağ, 2004).
a) Closeness and Familiarity in the Environment
Closeness between people is pointed as one of the reasons why people find each other attractive. The fact that people sharing an environment have more potential to interact with each other and this closeness leads to a familiarity can be a guiding principle to explain the attractiveness attributed to people. What is important at this point is not the content of the interaction between two people but the feelings of appreciation and attraction invoked by familiarity formed through such closeness. Closeness leads us to get to know someone and to obtain information about him/her. Thus, one’s chance to predict the known person’s next behaviors is more than one who is totally a stranger to this known person.
In an experimental research carried out to determine the influence of closeness on interpersonal attraction, a woman entered into different classrooms and sat there without speaking to anyone. This woman who had never been seen by anyone in the classrooms was seen 15, 10 or 5 times in these classrooms. Then, among the students who were asked how attractive they found this woman, those who saw the woman longer found her more attractive and beautiful compared to the students who saw the woman for a shorter period of time (De Vito, 1989). People who are physically closer to each other are more accessible than those who are distant. Positive or negative interpersonal relations take place between people who know or frequently see each other (Kaypakoğlu, 2008).
b) Beauty (Physical Appearance)
Physical attractiveness comes to the fore in face to face communication. There are research which put that beautiful people are perceived to be more interesting, warm, extrovert and socially more talented than people who are not beautiful (Kaypakoğlu, 2008). Duran and Kelly (1988) note that attractive people are thought to be more successful, popular, sociable, persuasive and happy than unattractive people according to the belief “ the beautiful is good.”
In a research carried out to determine the influence of physical attractiveness on communication, students who were shown a persuasive presentation and video were asked to evaluate the presenters with the condition to take the verbal and non-verbal variables of communication into consideration. As a result of the research, it was demonstrated that the attractive speakers were found more fluent and persuasive than unattractive speakers (Duran and Kelly, 1988).
c) Similarity
The influence of attitudes on attractiveness should not be disregarded. There are different points of view on this matter. For example, similarity of attitudes increases attractiveness, which means that people who have common views, thoughts and values find each other more attractive. Another point of view is that people of opposite characteristics satisfy each other’s needs and have features complementing each other and that this complementariness becomes determinant on interpersonal attraction (Ergin and Birol, 2000; Gökdağ, 2004; Turunç, 2008). Apart from some exceptions, people of similar national, racial background, common skills, similar physical features, level of intelligence and attitudes find each other attractive (DeVito, 1989). In his research in which he observed friend relationships of male university students staying in a dormitory, Newcomb handled the way students appreciated certain attitudes, values and other people at different intervals within a period of eight weeks. As a consequence of his research, similarity increases as attitudes are shared and students stay longer in the dormitory. Newcomb found a positive relationship between similarities of attitudes and finding each other attractive (Zanden, 1987).
It is also a fact that people find those who do not resemble to themselves attractive. For example, one can find features that (s)he does not have attractive. In this case, differences are taken into more consideration than similarities (Kaypakoğlu, 2008).
The understanding which explains interpersonal attraction through the Theory of Cognitive Balance benefits from the views of Heider and Newcomb. According to the balance theory of Heider (1958) who tries to determine the ways people perceive and organize their relations with other people and their environment, one, in interpersonal relationships, has the tendency and the need to turn an unbalanced situation into a balanced one and to be consistent in his/her attitudes and behaviors towards and relations with other people. Inconsistency and unbalance will lead to an internal stress, and people will try to decrease this tension and to have harmony with others again (Dönmez, 1987). Within the scope of this approach, the relationship between the source, the receiver and the object of attitude is pointed out with the components of the communication period taken into consideration. The individual who becomes content reaching a balanced condition makes an effort to maintain the continuity of the communication (Secord and Backman, 1974).
Webster and Drsikell (1983) put forth their views on the Theory of Class Generalization and physical attractiveness. To them, attractiveness is one of the widespread class features in the culture which determine cognition and behavior. People who are physically more attractive are perceived to be more intelligent than others (Jakson, Hunter and Hodge, 1995).
Apart from the factors above, prestige, money, power and certain personal characteristics can be determinant on interpersonal attraction (DeVito, 1989).
Attractiveness in Educational Communication
In the process of educational communication, the source is usually the instructor, and a good instructor should have certain educational and personal qualifications. The source should have certain personal qualifications to put his/her general knowledge, field information and an ability to teach into practice. These are reliability, attractiveness, patience, tolerance, regularity, being a good director and researcher and the symbols of body language. Among these symbols are body posture and movements, the style of dressing, facial expressions, eye contact and tone of voice (Şimşek, 2000). High reliability is one of the most important features that the source should have. In general, there is a positive relationship between the expertise, honesty and likeability of the source and his/her ability to persuade (Ergin and Birol, 2000; Dönmez, 1987).
Apart from his/her basic duties to plan, to introduce the information, to manage the class, to take the needs of students into consideration, to evaluate success, to do cooperation, to direct students and to motivate them for success, a successful educator should have the features of a source who inaugurates communication during the communication period (Şimşek, 2000). Travis and Giuliano (2007) note that while they have an evaluation of their instructor, students pay attention to his/her intelligence, sense of humor, politeness, being a role model, physical attractiveness, whether (s)he has anything in common with them and his/her personal intimacy.
In conclusion, it can be said that an instructor who shares more values with his/her students is found more intimate by his/her students. It is possible to express this case in the jargon of communication as that the extensity of a common living space leads to attraction and facilitates the sharing of messages (Şimşek, 2000). In this study, the skills and abilities of the instructor in his/her social and emotional relationship with students are categorized as social attractiveness; his/her nice and elegant outfit and special care for his/her cleanness and dressing are categorized as social attractiveness; his/her effective use of class hours and technology, and realization of democracy in the classroom are categorized as instructional attractiveness. These categorizations are performed under the umbrella of interpersonal attraction and the relationship between these factors and the learner’s motivation is questioned:
The main goal of this study is to determine the attitudes and motivation of the learners towards the instructors’ social, physical and instructional attractiveness during educational communication. In this respect, answers to the following questions were investigated:
1. Is there a relationship between attraction subgroups and title of academicians?
2. Is there a relationship between attraction subgroups and academicians?
3. Is there a relationship between attraction subgroups and motivation?
It is thought that the findings derived at the end of the research will help the teacher, who is a director of communication apart from his main educational responsibilities, to determine and discuss the main factors that will increase the students’ participation and success.
METHOD
This study is a descriptive one which investigated the opinions of students studying at the Faculty of Communication Sciences, Anadolu University about the social, physical and instructional attractiveness of instructors. The study also investigated the relationship between these opinions and class motivation. The study, as a descriptive work, aimed to bring forth the original perceptions of the students.
The participants of the research were composed of 258 voluntary students who studied in Journalism, Cinema and Television, Public Relations, Advertising and Communication Departments of Communication Sciences Faculty in Anadolu University during the term, 2008/2009. Of the participators, 133 were female and 125 were male. These students were selected on voluntary basis by two professors, two associate professors, two assistant professors and two lecturers from the Communication Sciences Faculty among their officially registered students.
In the research, the instructor’s social, physical and instructional attractiveness and motivations were determined by using 5-point Likert scale. The researcher used the scale by McCroskey and McCain (1974) to develop the questions regarding social and physical attractiveness while those regarding instructional attractiveness and motivations were developed using scale by Ellis (2000). Social attractiveness placed under the title of interpersonal attractiveness is explained through the social abilities and status of the person. The abilities of people in their social and emotional relationships can be an influential factor in their making friendship (Jones and the others, 2007, 267). In the scale developed by McCroskey and McCain (1974), such communicational capabilities as the evaluator’s seeing the evaluated person as a friend, his/her getting acquainted with the evaluated and his/her patterning himself/herself on the evaluated, his /her not having problems in personal relationships are dealt within the scope of social attractiveness. In the category of physical attractiveness, the evaluated one’s nice and elegant outfit and his/her care for cleanness and dressing were handled. The researcher added to these items propriety and fluency of the speech, and the tone of the voice. Within the context of instructional attractiveness, the lecturer’s effective use of class hours and his/her realization of democracy in the classroom were handled. In respect of class motivation, the student was expected to assess the course and the content of the course.
The scale prepared was evaluated by two experts in terms of the clarity, cultural harmony, language and content of the items, and some corrections were made where necessary as a result of the criticisms. In the next stage, a student was asked to answer the questions in the scale. At the end of all these stages, a scale of 40 questions was prepared. The reliability coefficient of the scale was calculated to be 0, 95 (Cronbach’s alpha). Also, on the basis of sub-factors, the Cronbach’s alpha values reached were 0, 71 for social attractiveness, 0.88 for physical attractiveness, 0.89 for instructional attractiveness and 0.92 for motivation (Table 1).
CONCLUSION
The results of this study demonstrate that attraction subgroups change according to academicians’ titles and academicians themselves but it depends on qualities of people. There is very strong correlation between social, physical, instructional attraction and motivation. Although the relation of all subgroups is strong, the relation between instructional attractiveness and motivation is striking.
The results of the study demonstrate that instructional, physical and social attractions explain 71% of motivation. On the other hand, instructional attraction explains 65% of motivation alone. It is a high rate and confirms the other results. These results alone imply that attractiveness determines motivation but instructional attractiveness is more important variable for motivation. It should be noted that this is an independent study conducted in one faculty. Although the results seem to be consistent with the findings of previous research in related areas, further research should be carried out in other institutions of education to reach more powerful conclusions.
ÖZET
Bu araştırmanın asıl amacı, öğrencilerin eğitmenlerin sosyal, fiziksel ve eğitici çekiciliği konusundaki davranışları ve motivasyonlarıdır. Bu araştırma betimsel bir çalışmadır. Araştırmaya 2008-2009 döneminde Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Gazetecilik, Sinema ve Televizyon, Halkla İlişkiler, Reklamcılık ve İletişim bölümlerinde okuyan 258 öğrenci (133 kız, 125 erkek) katılmıştır. Eğitmenin sosyal, fiziksel ve öğretici etkinlikleri ve motivasyonları 5 puanlık Likert ölçeği kullanılarak belirlenmiştir. Bu araştırmanın bulguları, öğrencilerin katılımlarını ve başarı seviyelerini daha yüksek bir seviyeye çıkarmak için eğitmenlerin yanı sıra iletişim yöneticisi olarak eğitmenlerin sorumluluklarını belirlemek ve tartışmak için ekler olacaktır. Öğrencilerin kişiler arası çekicilik hakkındaki mevcut algıları bu araştırmada tanıtılacaktır. Katılımcılar, iki profesör, iki doçent, iki yardımcı doçent ve İletişim Bilimleri Fakültelerinin personeli olan iki öğretim görevlisinin ve her iki cinsiyetin derslerine kayıtlı öğrencilerdir.
Anahtar Sözcükler: Kişilerarası çekim, eğitimde motivasyon, öğretim elemanının nitelikleri.
GİRİŞ
Açıklanmaya çalışılan insan davranışlarından biri, belirli bir kişinin bizim için çekici göründüğü, bir başkasının yapamadığı veya bazı insanlara çekici gelmediğimizi, diğer insanlara da çekici gelmediğidir. Çekicilik kavramı, etkileşimin gerçekleştiği sosyal ortamlarda ilişkilerin geliştirilmesi ve sürdürülmesinde belirleyici bir faktör olabilir.
Psikolojide “çekiciliği” veya “kişilerarası çekiciliği” olarak adlandırılan kavram, birinin takdir ve başkalarına karşı olumlu hislere sahip olma eğilimi olarak tanımlanmaktadır (Turunç, 2009). McCroskey ve McCain (1974), kişilerarası iletişimdeki çekiciliğin yeri konusundaki araştırmalarında önemli iki faktör ortaya koymuşlardır: (a) Bir insan ne kadar çekici olursa o kişi ile o kadar fazla iletişim kurabilir ve (b) o kadar fazla kişi çekici bulunursa, iletişim sırasında onlar üzerinde daha çok etkisi olur. Kişilerarası çekiciliği farklı teorilerle açıklamak mümkündür. Bu çalışma, Öğrenme Teorisi ve Bilişsel Denge ve Sınıf Genelleme Teorilerini içermektedir. Öğrenme Kuramı ile kişilerarası çekiciliği açıklayan anlayış, klasik şartlandırma teorilerinden faydalanmaktadır. Buna göre, eğer çevresinden memnunsa, o ortamda insanları çekici bulma ve bu insanlarla yakınlaşma eğilimi gösterir. Öğrenme Teorisi ışığında, kişilerarası çekiciliği belirleyen dört faktöre dikkat çekmek mümkündür. Bu faktörler yakınlık, tanıdıklık (tanınma veya tanınma), güzellik (fiziksel görünüm) ve çevredeki benzerliktir. Bu faktörlerden birini veya birkaçını bir başkasına bağlayan kişi onu çekici bulabilir (Gökdağ, 2004).
a) Çevrede Yakınlık ve Aşinalık
İnsanlar arasındaki yakınlık, insanların birbirlerini çekici bulmasının nedenlerinden biri olarak gösteriliyor. Bir çevreyi paylaşan insanların birbirleriyle daha fazla etkileşim kurma potansiyeli olduğu ve bu yakınlığın bir aşinalık yarattığı gerçeği, insanlara atfedilen çekiciliği açıklamak için yol gösterici bir ilke olabilir. Bu noktada önemli olan, iki kişi arasındaki etkileşimin içeriği değil, bu yakınlıktan kaynaklanan tanıdıklığın yol açtığı takdir ve çekicilik duygularıdır. Yakınlık bizi birilerini tanımaya ve onun hakkında bilgi edinmeye yönlendirir. Bu nedenle, bilinen kişinin sonraki davranışlarını tahmin etme şansı, bu bilinen kişiye tamamen yabancı olan birden fazladır.
Yakınlıkların kişilerarası çekicilik üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik yapılan deneysel bir araştırmada, bir kadın farklı sınıflara girip orada hiç kimseyle konuşmadan oturdu. Sınıfta hiç kimse tarafından hiç görülmemiş olan bu kadın, bu sınıflarda 15, 10 veya 5 kez görüldü. Daha sonra bu kadını ne kadar çekici buldukları sorulan öğrenciler arasında, kadını daha kısa bir süre için gören öğrencilere kıyasla, kadını daha uzun süre daha çekici ve güzel buldular (De Vito, 1989). Birbirlerine fiziksel olarak daha yakın olan insanlara, uzak olanlara göre daha erişilebilir. Olumlu ya da olumsuz kişilerarası ilişkiler birbirini tanıyan ya da sık sık gören insanlar arasında gerçekleşir (Kaypakoğlu, 2008).
b) Güzellik (Fiziksel Görünüm)
Fiziksel çekicilik yüz yüze iletişimde öne çıkıyor. Güzel insanların, güzel olmayan insanlardan daha ilginç, sıcak, dışa dönük ve sosyal olarak daha yetenekli olduğunu düşündüren araştırmalar vardır (Kaypakoğlu, 2008). Duran ve Kelly (1988), çekici insanların “güzel olan iyidir” inancına göre çekici olmayan insanlardan daha başarılı, popüler, girişken, ikna edici ve mutlu olduğunu düşünüyor.
Fiziksel çekiciliğin iletişim üzerindeki etkisini belirlemek için yapılan bir araştırmada ikna edici bir sunum ve video gösterilmiş olan öğrencilerden, sunum yapanlardan iletişimin sözel ve sözel olmayan değişkenlerini göz önünde bulundurma koşuluyla değerlendirme yapmaları istenmiştir. Araştırma sonucunda çekici konuşmacıların çekici olmayan konuşmacılardan daha akıcı ve ikna edici olduğu görülmüştür (Duran ve Kelly, 1988).
c) Benzerlik
Tutumların çekiciliğe etkisi göz ardı edilmemelidir. Bu konuda farklı bakış açıları var. Örneğin, tutumların benzerliği çekiciliği arttırır, bu da ortak görüş, düşünce ve değerleri olan kişilerin birbirlerini daha çekici bulduğu anlamına gelir. Bir başka bakış açısı, zıt özelliklere sahip insanların birbirlerinin ihtiyaçlarını karşılamaları ve birbirlerini tamamlayıcı özelliklere sahip olmaları ve bu tamamlayıcılığın kişilerarası çekimde belirleyici hale geldiğidir (Ergin ve Birol, 2000; Gökdağ, 2004; Turunç, 2008). Bazı istisnalar dışında, benzer ulusal, ırksal geçmişe, ortak becerilere, benzer fiziksel özelliklere, zeka seviyesine ve tutumlara sahip kişiler birbirlerini çekici bulmaktadır (DeVito, 1989). Newcomb, yurtta kalan erkek üniversite öğrencilerinin arkadaş ilişkilerini gözlemlediği araştırmasında Newcomb, öğrencilerin sekiz hafta içinde farklı aralıklarla belirli tutumları, değerleri ve diğer insanları takdir etmelerini sağladı. Araştırmasının bir sonucu olarak, tutumlar paylaşıldıkça ve öğrenciler yatakhanede daha uzun süre kaldıkça, benzerlik artmaktadır. Newcomb, tutum benzerlikleri ile birbirlerini çekici bulma arasında pozitif bir ilişki bulmuştur (Zanden, 1987).
Aynı zamanda, insanların kendilerine benzemeyenleri çekici bulmaları da bir gerçektir. Örneğin, çekici olmayan özellikleri bulabilir. Bu durumda farklılıklar benzerliklerden daha fazla dikkate alınmaktadır (Kaypakoğlu, 2008).
Bilişsel Denge Teorisi ile kişilerarası çekimi açıklayan anlayış, Heider ve Newcomb görüşlerinden faydalanmaktadır. İnsanların diğer insanlarla ve çevreleriyle ilişkilerini algılama ve örgütlenme biçimlerini belirlemeye çalışan Heider'in (1958) denge kuramına göre, kişilerarası ilişkilerde, dengesiz bir durumu dengeli bir duruma getirme eğilimi ve ihtiyacı vardır. ve diğer insanlarla olan tutum ve davranışlarında tutarlı olmak. Tutarsızlık ve dengesizlik iç strese neden olacak ve insanlar bu gerginliği azaltmaya ve başkalarıyla tekrar uyum sağlamaya çalışacaklar (Dönmez, 1987). Bu yaklaşım kapsamında kaynak, alıcı ve tutum nesnesi arasındaki ilişki dikkate alınan iletişim süresinin bileşenleri ile belirtilir. İçeriğe dengeli bir duruma ulaşan kişi, iletişimin sürekliliğini sağlama çabasındadır (Secord ve Backman, 1974).
Webster ve Drsikell (1983), Sınıflandırma Teorisi ve fiziksel çekicilik hakkındaki görüşlerini ortaya koymuşlardır. Onlara göre çekicilik, kültürde biliş ve davranış belirleyen yaygın sınıf özelliklerinden biridir. Fiziksel olarak daha çekici insanlar, diğerlerinden daha zeki olarak algılanırlar (Jakson, Hunter ve Hodge, 1995).
Yukarıdaki faktörlerin yanı sıra kişilerarası çekimde prestij, para, güç ve bazı kişisel özellikler belirleyici olabilir (DeVito, 1989).
Eğitim İletişiminde Çekiciliği
Eğitim iletişimi sürecinde, kaynak genellikle eğitmendir ve iyi bir eğitmen belirli eğitimsel ve kişisel niteliklere sahip olmalıdır. Kaynak, genel bilgisini, alan bilgisini ve öğretme yeteneğini uygulamaya koyacak belirli kişisel niteliklere sahip olmalıdır. Bunlar güvenilirlik, çekicilik, sabır, hoşgörü, düzenlilik, iyi bir yönetmen ve araştırmacı olmak ve beden dilinin sembolleridir. Bu semboller arasında vücut duruşu ve hareketler, pansuman tarzı, yüz ifadeleri, göz teması ve ses tonu vardır (Şimşek, 2000). Yüksek güvenilirlik, kaynağın sahip olması gereken en önemli özelliklerden biridir. Genel olarak, kaynağın uzmanlığı, dürüstlüğü ve sevilebilirliği ile ikna etme kabiliyeti arasında pozitif bir ilişki vardır (Ergin ve Birol, 2000; Dönmez, 1987).
Planlamak, bilgi vermek, sınıfı yönetmek, öğrencilerin ihtiyaçlarını göz önünde bulundurmak, başarıyı değerlendirmek, işbirliği yapmak, öğrencileri yönlendirmek ve başarı için motive etmek için temel görevlerinden başka, başarılı bir eğitimci İletişim döneminde iletişimi başlatan bir kaynağın özelliklerine sahip olmalıdır (Şimşek, 2000). Travis ve Giuliano (2007), eğitmenlerinin değerlendirmesini yaparken, öğrencilerin zekasına, mizah duygusuna, kibarlığına, rol model olmasına, fiziksel çekiciliğine, ortak bir şey olup olmadığına dikkat ettiklerini not eder. onlar ve onun kişisel samimiyeti.
Sonuç olarak, öğrencileriyle daha fazla değer paylaşan bir öğretmenin öğrencileri tarafından daha samimi olduğu söylenebilir. Bu durumu iletişimin jargonunda ifade etmek mümkündür, çünkü ortak bir yaşam alanının kapsamı çekiciliğe yol açar ve mesajların paylaşımını kolaylaştırır (Şimşek, 2000). Bu çalışmada, öğretim elemanının öğrencilerle sosyal ve duygusal ilişkisindeki becerileri ve yetenekleri sosyal çekicilik olarak sınıflandırılmıştır; hoş ve şık kıyafeti ve temizliği ve giydirilmesi için özel bakım, sosyal çekicilik olarak sınıflandırılır; ders saatlerini ve teknolojiyi etkin kullanması ve sınıfta demokrasinin gerçekleşmesi öğretim çekiciliği olarak sınıflandırılır. Bu kategoriler kişilerarası çekim şemsiyesi altında yapılır ve bu faktörler ile öğrencinin motivasyonu arasındaki ilişki sorgulanır:
Bu çalışmanın temel amacı, öğrencilerin eğitim iletişimi sırasındaki öğretmenlerin sosyal, fiziksel ve eğitici çekiciliğine yönelik tutumlarını ve motivasyonlarını belirlemektir. Bu bağlamda, aşağıdaki soruların cevapları araştırılmıştır:
1. Cazibe alt grupları ile akademisyenlerin unvanı arasında bir ilişki var mı?
2. Cazibe alt grupları ile akademisyenler arasında bir ilişki var mı?
3. Cazibe alt grupları ile motivasyon arasında bir ilişki var mı?
Araştırma sonunda elde edilen bulguların, ana eğitim sorumluluklarından ayrı bir iletişim direktörü olan öğretmene öğrencilerin katılımını ve başarısını artıracak temel faktörleri belirleme ve tartışmada yardımcı olacağı düşünülmektedir.
YÖNTEM
Bu çalışma, Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi'nde öğrenim gören öğrencilerin, eğitmenlerin sosyal, fiziksel ve öğretici çekiciliği hakkındaki görüşlerini inceleyen betimsel bir çalışmadır. Çalışma ayrıca bu görüşler ve sınıf motivasyonu arasındaki ilişkiyi araştırdı. Tanımlayıcı bir çalışma olarak, çalışma öğrencilerin özgün algılarını ortaya çıkarmayı amaçlamıştır.
Araştırmaya katılanlar, 2008/2009 döneminde Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Gazetecilik, Sinema ve Televizyon, Halkla İlişkiler, Reklamcılık ve İletişim Bölümlerinde okuyan 258 gönüllü öğrenciden oluşmuştur. Katılımcıların 133'ü kadın, 125'i erkekti. Bu öğrenciler gönüllü olarak iki profesör, iki doçent, iki yardımcı doçent ve İletişim Bilimleri Fakültesi'nden iki kayıtlı öğretim üyesi tarafından resmi olarak kayıtlı öğrencileri arasından seçilmiştir.
Araştırmada, öğretmenin sosyal, fiziksel ve eğitici çekiciliği ve motivasyonları 5 puanlık Likert ölçeği kullanılarak belirlenmiştir. Araştırmacı, McCroskey ve McCain (1974) tarafından ölçeği sosyal ve fiziksel çekiciliğe ilişkin soruları geliştirmek için kullanırken, öğretim çekiciliği ve motivasyonlarına ilişkin sorular Ellis (2000) tarafından ölçek kullanılarak geliştirildi. Kişilerarası çekicilik adı altında verilen sosyal çekicilik, kişinin sosyal yetenekleri ve durumu ile açıklanmaktadır. İnsanların sosyal ve duygusal ilişkilerinde yetenekleri, arkadaşlık kurabilmelerinde etkili bir faktör olabilir (Jones ve diğerleri, 2007, 267). McCroskey ve McCain (1974) tarafından geliştirilen ölçekte, değerlendiricinin değerlendirilen kişiyi arkadaş olarak görmesi, değerlendirilen kişiyle tanışması ve kendini değerlendirdiği konusunda kendini tanımlaması gibi iletişim becerileri kişisel ilişkilerde sorunları olan sosyal çekicilik kapsamında ele alınmaktadır. Fiziksel çekicilik kategorisinde, değerlendirilen kişinin hoş ve şık kıyafeti ile temizlik ve giyinme konusundaki bakımı ele alındı. Araştırmacı, bu maddelere konuşmanın mahremiyetini ve akıcılığını ve sesin tonunu ekledi. Öğretimsel çekicilik bağlamında, öğretim elemanının ders saatlerini etkili bir şekilde kullanması ve sınıfta demokrasiyi gerçekleştirmesi ele alınmıştır. Sınıf motivasyonu ile ilgili olarak, dersi ve dersin içeriğini değerlendirmesi beklenir.
Hazırlanan ölçek iki uzman tarafından açıklık, kültürel uyum, dil ve öğelerin içeriği bakımından değerlendirilmiş ve eleştiriler sonucunda gerektiğinde bazı düzeltmeler yapılmıştır. Bir sonraki aşamada, bir öğrenciden ölçekteki soruları yanıtlaması istenmiştir. Tüm bu aşamaların sonunda 40 sorudan oluşan bir ölçek hazırlandı. Ölçeğin güvenirlik katsayısı 0, 95 (Cronbach’ın alfa) olarak hesaplanmıştır. Ayrıca, alt faktörler temelinde, Cronbach’ın alfa değerleri, sosyal çekicilik için 0, 71, fiziksel çekicilik için 0.88, öğretim çekiciliği için 0.89 ve motivasyon için 0.92 idi (Tablo 1).
SONUÇ
Bu çalışmanın sonuçları, cazibe alt gruplarının akademisyenlerin unvanlarına ve akademisyenlerin kendilerine göre değiştiğini ancak insanların niteliklerine bağlı olduğunu göstermektedir. Sosyal, fiziksel, öğretimsel çekim ve motivasyon arasında çok güçlü bir ilişki vardır. Tüm alt grupların ilişkisi güçlü olmakla birlikte, öğretimsel çekicilik ile motivasyon arasındaki ilişki dikkat çekicidir.
Çalışmanın sonuçları, öğretici, fiziksel ve sosyal konumların motivasyonun% 71'ini açıkladığını göstermektedir. Öte yandan, eğitimsel çekim sadece motivasyonun% 65'ini açıklamaktadır. Bu yüksek bir oran ve diğer sonuçları onaylıyor. Sadece bu sonuçlar, çekiciliğin motivasyonu belirlediği anlamına gelir, ancak eğitici çekiciliğin motivasyon için daha önemli bir değişken olduğu anlamına gelir. Bunun bir fakültede yürütülen bağımsız bir çalışma olduğuna dikkat edilmelidir. Sonuçlar, ilgili alanlardaki önceki araştırmaların bulgularıyla tutarlı görünmekle birlikte, daha güçlü sonuçlara ulaşmak için diğer eğitim kurumlarında daha fazla araştırma yapılmalıdır.
The main aim of this research is behaviors and motivations of the students on the instructor’s social, physical and instructional attractiveness. This research is a descriptive work. 258 students (133 female and 125 male) who studied in 2008-2009 term at Anadolu University Communication Sciences Faculties Journalism, Cinema and Television, Public Relations, Advertising and Communication departments participated in the research. The instructor’s social, physical and instructional attractions and motivations were determined by using 5-point Likert scale. The findings of this research will be additions for determining and arguing the instructor’s responsibilities, besides educational ones as a communication director, for taking the students’ participation and success levels to a higher degree. Existing perceptions of the students on interpersonal attraction will be introduced in this research. The participants are students enrolled in the courses of two professors, two associate professors, two assistant professors and two lecturers who are the staff of Communication Sciences Faculties and in both genders.
Keywords: Interpersonal attraction, motivation in education, instructor’s qualities.
INTRODUCTION
One of the human behaviors that has been tried to be explained is that a particular person seems attractive to us while somebody else does not or that we seem attractive to some people while not to other people. The concept of attractiveness can be a determinant factor on the development and continuation of relations in social environments where interaction takes place.
The concept termed as “attractiveness” or “interpersonal attraction” in psychology is defined as the tendency of someone to have appreciation and positive feelings towards someone else (Turunç, 2009). McCroskey and McCain (1974) put forth two factors as important in their research about the place of attractiveness in interpersonal communication: (a) The more people find someone attractive, the more they can have communication with that person and (b) the more someone is found attractive, the more (s)he has an influence on them during communication. It is possible to explain interpersonal attraction through different theories. This study includes the Learning Theory and the Theories of Cognitive Balance and Class Generalization. The understanding which explains interpersonal attraction through the Learning Theory benefits from theories of classical conditioning. According to this, if one is pleased with his environment, he shows a tendency to find people in that environment attractive and to get closer with those people. In the light of the Learning Theory, it is possible to note four factors determining interpersonal attraction. These factors comprise of closeness, familiarity (being known or acquainted), beauty (physical appearance) and similarity in the environment. One who attributes one or several of these factors to someone can find him/her attractive (Gökdağ, 2004).
a) Closeness and Familiarity in the Environment
Closeness between people is pointed as one of the reasons why people find each other attractive. The fact that people sharing an environment have more potential to interact with each other and this closeness leads to a familiarity can be a guiding principle to explain the attractiveness attributed to people. What is important at this point is not the content of the interaction between two people but the feelings of appreciation and attraction invoked by familiarity formed through such closeness. Closeness leads us to get to know someone and to obtain information about him/her. Thus, one’s chance to predict the known person’s next behaviors is more than one who is totally a stranger to this known person.
In an experimental research carried out to determine the influence of closeness on interpersonal attraction, a woman entered into different classrooms and sat there without speaking to anyone. This woman who had never been seen by anyone in the classrooms was seen 15, 10 or 5 times in these classrooms. Then, among the students who were asked how attractive they found this woman, those who saw the woman longer found her more attractive and beautiful compared to the students who saw the woman for a shorter period of time (De Vito, 1989). People who are physically closer to each other are more accessible than those who are distant. Positive or negative interpersonal relations take place between people who know or frequently see each other (Kaypakoğlu, 2008).
b) Beauty (Physical Appearance)
Physical attractiveness comes to the fore in face to face communication. There are research which put that beautiful people are perceived to be more interesting, warm, extrovert and socially more talented than people who are not beautiful (Kaypakoğlu, 2008). Duran and Kelly (1988) note that attractive people are thought to be more successful, popular, sociable, persuasive and happy than unattractive people according to the belief “ the beautiful is good.”
In a research carried out to determine the influence of physical attractiveness on communication, students who were shown a persuasive presentation and video were asked to evaluate the presenters with the condition to take the verbal and non-verbal variables of communication into consideration. As a result of the research, it was demonstrated that the attractive speakers were found more fluent and persuasive than unattractive speakers (Duran and Kelly, 1988).
c) Similarity
The influence of attitudes on attractiveness should not be disregarded. There are different points of view on this matter. For example, similarity of attitudes increases attractiveness, which means that people who have common views, thoughts and values find each other more attractive. Another point of view is that people of opposite characteristics satisfy each other’s needs and have features complementing each other and that this complementariness becomes determinant on interpersonal attraction (Ergin and Birol, 2000; Gökdağ, 2004; Turunç, 2008). Apart from some exceptions, people of similar national, racial background, common skills, similar physical features, level of intelligence and attitudes find each other attractive (DeVito, 1989). In his research in which he observed friend relationships of male university students staying in a dormitory, Newcomb handled the way students appreciated certain attitudes, values and other people at different intervals within a period of eight weeks. As a consequence of his research, similarity increases as attitudes are shared and students stay longer in the dormitory. Newcomb found a positive relationship between similarities of attitudes and finding each other attractive (Zanden, 1987).
It is also a fact that people find those who do not resemble to themselves attractive. For example, one can find features that (s)he does not have attractive. In this case, differences are taken into more consideration than similarities (Kaypakoğlu, 2008).
The understanding which explains interpersonal attraction through the Theory of Cognitive Balance benefits from the views of Heider and Newcomb. According to the balance theory of Heider (1958) who tries to determine the ways people perceive and organize their relations with other people and their environment, one, in interpersonal relationships, has the tendency and the need to turn an unbalanced situation into a balanced one and to be consistent in his/her attitudes and behaviors towards and relations with other people. Inconsistency and unbalance will lead to an internal stress, and people will try to decrease this tension and to have harmony with others again (Dönmez, 1987). Within the scope of this approach, the relationship between the source, the receiver and the object of attitude is pointed out with the components of the communication period taken into consideration. The individual who becomes content reaching a balanced condition makes an effort to maintain the continuity of the communication (Secord and Backman, 1974).
Webster and Drsikell (1983) put forth their views on the Theory of Class Generalization and physical attractiveness. To them, attractiveness is one of the widespread class features in the culture which determine cognition and behavior. People who are physically more attractive are perceived to be more intelligent than others (Jakson, Hunter and Hodge, 1995).
Apart from the factors above, prestige, money, power and certain personal characteristics can be determinant on interpersonal attraction (DeVito, 1989).
Attractiveness in Educational Communication
In the process of educational communication, the source is usually the instructor, and a good instructor should have certain educational and personal qualifications. The source should have certain personal qualifications to put his/her general knowledge, field information and an ability to teach into practice. These are reliability, attractiveness, patience, tolerance, regularity, being a good director and researcher and the symbols of body language. Among these symbols are body posture and movements, the style of dressing, facial expressions, eye contact and tone of voice (Şimşek, 2000). High reliability is one of the most important features that the source should have. In general, there is a positive relationship between the expertise, honesty and likeability of the source and his/her ability to persuade (Ergin and Birol, 2000; Dönmez, 1987).
Apart from his/her basic duties to plan, to introduce the information, to manage the class, to take the needs of students into consideration, to evaluate success, to do cooperation, to direct students and to motivate them for success, a successful educator should have the features of a source who inaugurates communication during the communication period (Şimşek, 2000). Travis and Giuliano (2007) note that while they have an evaluation of their instructor, students pay attention to his/her intelligence, sense of humor, politeness, being a role model, physical attractiveness, whether (s)he has anything in common with them and his/her personal intimacy.
In conclusion, it can be said that an instructor who shares more values with his/her students is found more intimate by his/her students. It is possible to express this case in the jargon of communication as that the extensity of a common living space leads to attraction and facilitates the sharing of messages (Şimşek, 2000). In this study, the skills and abilities of the instructor in his/her social and emotional relationship with students are categorized as social attractiveness; his/her nice and elegant outfit and special care for his/her cleanness and dressing are categorized as social attractiveness; his/her effective use of class hours and technology, and realization of democracy in the classroom are categorized as instructional attractiveness. These categorizations are performed under the umbrella of interpersonal attraction and the relationship between these factors and the learner’s motivation is questioned:
The main goal of this study is to determine the attitudes and motivation of the learners towards the instructors’ social, physical and instructional attractiveness during educational communication. In this respect, answers to the following questions were investigated:
1. Is there a relationship between attraction subgroups and title of academicians?
2. Is there a relationship between attraction subgroups and academicians?
3. Is there a relationship between attraction subgroups and motivation?
It is thought that the findings derived at the end of the research will help the teacher, who is a director of communication apart from his main educational responsibilities, to determine and discuss the main factors that will increase the students’ participation and success.
METHOD
This study is a descriptive one which investigated the opinions of students studying at the Faculty of Communication Sciences, Anadolu University about the social, physical and instructional attractiveness of instructors. The study also investigated the relationship between these opinions and class motivation. The study, as a descriptive work, aimed to bring forth the original perceptions of the students.
The participants of the research were composed of 258 voluntary students who studied in Journalism, Cinema and Television, Public Relations, Advertising and Communication Departments of Communication Sciences Faculty in Anadolu University during the term, 2008/2009. Of the participators, 133 were female and 125 were male. These students were selected on voluntary basis by two professors, two associate professors, two assistant professors and two lecturers from the Communication Sciences Faculty among their officially registered students.
In the research, the instructor’s social, physical and instructional attractiveness and motivations were determined by using 5-point Likert scale. The researcher used the scale by McCroskey and McCain (1974) to develop the questions regarding social and physical attractiveness while those regarding instructional attractiveness and motivations were developed using scale by Ellis (2000). Social attractiveness placed under the title of interpersonal attractiveness is explained through the social abilities and status of the person. The abilities of people in their social and emotional relationships can be an influential factor in their making friendship (Jones and the others, 2007, 267). In the scale developed by McCroskey and McCain (1974), such communicational capabilities as the evaluator’s seeing the evaluated person as a friend, his/her getting acquainted with the evaluated and his/her patterning himself/herself on the evaluated, his /her not having problems in personal relationships are dealt within the scope of social attractiveness. In the category of physical attractiveness, the evaluated one’s nice and elegant outfit and his/her care for cleanness and dressing were handled. The researcher added to these items propriety and fluency of the speech, and the tone of the voice. Within the context of instructional attractiveness, the lecturer’s effective use of class hours and his/her realization of democracy in the classroom were handled. In respect of class motivation, the student was expected to assess the course and the content of the course.
The scale prepared was evaluated by two experts in terms of the clarity, cultural harmony, language and content of the items, and some corrections were made where necessary as a result of the criticisms. In the next stage, a student was asked to answer the questions in the scale. At the end of all these stages, a scale of 40 questions was prepared. The reliability coefficient of the scale was calculated to be 0, 95 (Cronbach’s alpha). Also, on the basis of sub-factors, the Cronbach’s alpha values reached were 0, 71 for social attractiveness, 0.88 for physical attractiveness, 0.89 for instructional attractiveness and 0.92 for motivation (Table 1).
CONCLUSION
The results of this study demonstrate that attraction subgroups change according to academicians’ titles and academicians themselves but it depends on qualities of people. There is very strong correlation between social, physical, instructional attraction and motivation. Although the relation of all subgroups is strong, the relation between instructional attractiveness and motivation is striking.
The results of the study demonstrate that instructional, physical and social attractions explain 71% of motivation. On the other hand, instructional attraction explains 65% of motivation alone. It is a high rate and confirms the other results. These results alone imply that attractiveness determines motivation but instructional attractiveness is more important variable for motivation. It should be noted that this is an independent study conducted in one faculty. Although the results seem to be consistent with the findings of previous research in related areas, further research should be carried out in other institutions of education to reach more powerful conclusions.
ÖZET
Bu araştırmanın asıl amacı, öğrencilerin eğitmenlerin sosyal, fiziksel ve eğitici çekiciliği konusundaki davranışları ve motivasyonlarıdır. Bu araştırma betimsel bir çalışmadır. Araştırmaya 2008-2009 döneminde Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Gazetecilik, Sinema ve Televizyon, Halkla İlişkiler, Reklamcılık ve İletişim bölümlerinde okuyan 258 öğrenci (133 kız, 125 erkek) katılmıştır. Eğitmenin sosyal, fiziksel ve öğretici etkinlikleri ve motivasyonları 5 puanlık Likert ölçeği kullanılarak belirlenmiştir. Bu araştırmanın bulguları, öğrencilerin katılımlarını ve başarı seviyelerini daha yüksek bir seviyeye çıkarmak için eğitmenlerin yanı sıra iletişim yöneticisi olarak eğitmenlerin sorumluluklarını belirlemek ve tartışmak için ekler olacaktır. Öğrencilerin kişiler arası çekicilik hakkındaki mevcut algıları bu araştırmada tanıtılacaktır. Katılımcılar, iki profesör, iki doçent, iki yardımcı doçent ve İletişim Bilimleri Fakültelerinin personeli olan iki öğretim görevlisinin ve her iki cinsiyetin derslerine kayıtlı öğrencilerdir.
Anahtar Sözcükler: Kişilerarası çekim, eğitimde motivasyon, öğretim elemanının nitelikleri.
GİRİŞ
Açıklanmaya çalışılan insan davranışlarından biri, belirli bir kişinin bizim için çekici göründüğü, bir başkasının yapamadığı veya bazı insanlara çekici gelmediğimizi, diğer insanlara da çekici gelmediğidir. Çekicilik kavramı, etkileşimin gerçekleştiği sosyal ortamlarda ilişkilerin geliştirilmesi ve sürdürülmesinde belirleyici bir faktör olabilir.
Psikolojide “çekiciliği” veya “kişilerarası çekiciliği” olarak adlandırılan kavram, birinin takdir ve başkalarına karşı olumlu hislere sahip olma eğilimi olarak tanımlanmaktadır (Turunç, 2009). McCroskey ve McCain (1974), kişilerarası iletişimdeki çekiciliğin yeri konusundaki araştırmalarında önemli iki faktör ortaya koymuşlardır: (a) Bir insan ne kadar çekici olursa o kişi ile o kadar fazla iletişim kurabilir ve (b) o kadar fazla kişi çekici bulunursa, iletişim sırasında onlar üzerinde daha çok etkisi olur. Kişilerarası çekiciliği farklı teorilerle açıklamak mümkündür. Bu çalışma, Öğrenme Teorisi ve Bilişsel Denge ve Sınıf Genelleme Teorilerini içermektedir. Öğrenme Kuramı ile kişilerarası çekiciliği açıklayan anlayış, klasik şartlandırma teorilerinden faydalanmaktadır. Buna göre, eğer çevresinden memnunsa, o ortamda insanları çekici bulma ve bu insanlarla yakınlaşma eğilimi gösterir. Öğrenme Teorisi ışığında, kişilerarası çekiciliği belirleyen dört faktöre dikkat çekmek mümkündür. Bu faktörler yakınlık, tanıdıklık (tanınma veya tanınma), güzellik (fiziksel görünüm) ve çevredeki benzerliktir. Bu faktörlerden birini veya birkaçını bir başkasına bağlayan kişi onu çekici bulabilir (Gökdağ, 2004).
a) Çevrede Yakınlık ve Aşinalık
İnsanlar arasındaki yakınlık, insanların birbirlerini çekici bulmasının nedenlerinden biri olarak gösteriliyor. Bir çevreyi paylaşan insanların birbirleriyle daha fazla etkileşim kurma potansiyeli olduğu ve bu yakınlığın bir aşinalık yarattığı gerçeği, insanlara atfedilen çekiciliği açıklamak için yol gösterici bir ilke olabilir. Bu noktada önemli olan, iki kişi arasındaki etkileşimin içeriği değil, bu yakınlıktan kaynaklanan tanıdıklığın yol açtığı takdir ve çekicilik duygularıdır. Yakınlık bizi birilerini tanımaya ve onun hakkında bilgi edinmeye yönlendirir. Bu nedenle, bilinen kişinin sonraki davranışlarını tahmin etme şansı, bu bilinen kişiye tamamen yabancı olan birden fazladır.
Yakınlıkların kişilerarası çekicilik üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik yapılan deneysel bir araştırmada, bir kadın farklı sınıflara girip orada hiç kimseyle konuşmadan oturdu. Sınıfta hiç kimse tarafından hiç görülmemiş olan bu kadın, bu sınıflarda 15, 10 veya 5 kez görüldü. Daha sonra bu kadını ne kadar çekici buldukları sorulan öğrenciler arasında, kadını daha kısa bir süre için gören öğrencilere kıyasla, kadını daha uzun süre daha çekici ve güzel buldular (De Vito, 1989). Birbirlerine fiziksel olarak daha yakın olan insanlara, uzak olanlara göre daha erişilebilir. Olumlu ya da olumsuz kişilerarası ilişkiler birbirini tanıyan ya da sık sık gören insanlar arasında gerçekleşir (Kaypakoğlu, 2008).
b) Güzellik (Fiziksel Görünüm)
Fiziksel çekicilik yüz yüze iletişimde öne çıkıyor. Güzel insanların, güzel olmayan insanlardan daha ilginç, sıcak, dışa dönük ve sosyal olarak daha yetenekli olduğunu düşündüren araştırmalar vardır (Kaypakoğlu, 2008). Duran ve Kelly (1988), çekici insanların “güzel olan iyidir” inancına göre çekici olmayan insanlardan daha başarılı, popüler, girişken, ikna edici ve mutlu olduğunu düşünüyor.
Fiziksel çekiciliğin iletişim üzerindeki etkisini belirlemek için yapılan bir araştırmada ikna edici bir sunum ve video gösterilmiş olan öğrencilerden, sunum yapanlardan iletişimin sözel ve sözel olmayan değişkenlerini göz önünde bulundurma koşuluyla değerlendirme yapmaları istenmiştir. Araştırma sonucunda çekici konuşmacıların çekici olmayan konuşmacılardan daha akıcı ve ikna edici olduğu görülmüştür (Duran ve Kelly, 1988).
c) Benzerlik
Tutumların çekiciliğe etkisi göz ardı edilmemelidir. Bu konuda farklı bakış açıları var. Örneğin, tutumların benzerliği çekiciliği arttırır, bu da ortak görüş, düşünce ve değerleri olan kişilerin birbirlerini daha çekici bulduğu anlamına gelir. Bir başka bakış açısı, zıt özelliklere sahip insanların birbirlerinin ihtiyaçlarını karşılamaları ve birbirlerini tamamlayıcı özelliklere sahip olmaları ve bu tamamlayıcılığın kişilerarası çekimde belirleyici hale geldiğidir (Ergin ve Birol, 2000; Gökdağ, 2004; Turunç, 2008). Bazı istisnalar dışında, benzer ulusal, ırksal geçmişe, ortak becerilere, benzer fiziksel özelliklere, zeka seviyesine ve tutumlara sahip kişiler birbirlerini çekici bulmaktadır (DeVito, 1989). Newcomb, yurtta kalan erkek üniversite öğrencilerinin arkadaş ilişkilerini gözlemlediği araştırmasında Newcomb, öğrencilerin sekiz hafta içinde farklı aralıklarla belirli tutumları, değerleri ve diğer insanları takdir etmelerini sağladı. Araştırmasının bir sonucu olarak, tutumlar paylaşıldıkça ve öğrenciler yatakhanede daha uzun süre kaldıkça, benzerlik artmaktadır. Newcomb, tutum benzerlikleri ile birbirlerini çekici bulma arasında pozitif bir ilişki bulmuştur (Zanden, 1987).
Aynı zamanda, insanların kendilerine benzemeyenleri çekici bulmaları da bir gerçektir. Örneğin, çekici olmayan özellikleri bulabilir. Bu durumda farklılıklar benzerliklerden daha fazla dikkate alınmaktadır (Kaypakoğlu, 2008).
Bilişsel Denge Teorisi ile kişilerarası çekimi açıklayan anlayış, Heider ve Newcomb görüşlerinden faydalanmaktadır. İnsanların diğer insanlarla ve çevreleriyle ilişkilerini algılama ve örgütlenme biçimlerini belirlemeye çalışan Heider'in (1958) denge kuramına göre, kişilerarası ilişkilerde, dengesiz bir durumu dengeli bir duruma getirme eğilimi ve ihtiyacı vardır. ve diğer insanlarla olan tutum ve davranışlarında tutarlı olmak. Tutarsızlık ve dengesizlik iç strese neden olacak ve insanlar bu gerginliği azaltmaya ve başkalarıyla tekrar uyum sağlamaya çalışacaklar (Dönmez, 1987). Bu yaklaşım kapsamında kaynak, alıcı ve tutum nesnesi arasındaki ilişki dikkate alınan iletişim süresinin bileşenleri ile belirtilir. İçeriğe dengeli bir duruma ulaşan kişi, iletişimin sürekliliğini sağlama çabasındadır (Secord ve Backman, 1974).
Webster ve Drsikell (1983), Sınıflandırma Teorisi ve fiziksel çekicilik hakkındaki görüşlerini ortaya koymuşlardır. Onlara göre çekicilik, kültürde biliş ve davranış belirleyen yaygın sınıf özelliklerinden biridir. Fiziksel olarak daha çekici insanlar, diğerlerinden daha zeki olarak algılanırlar (Jakson, Hunter ve Hodge, 1995).
Yukarıdaki faktörlerin yanı sıra kişilerarası çekimde prestij, para, güç ve bazı kişisel özellikler belirleyici olabilir (DeVito, 1989).
Eğitim İletişiminde Çekiciliği
Eğitim iletişimi sürecinde, kaynak genellikle eğitmendir ve iyi bir eğitmen belirli eğitimsel ve kişisel niteliklere sahip olmalıdır. Kaynak, genel bilgisini, alan bilgisini ve öğretme yeteneğini uygulamaya koyacak belirli kişisel niteliklere sahip olmalıdır. Bunlar güvenilirlik, çekicilik, sabır, hoşgörü, düzenlilik, iyi bir yönetmen ve araştırmacı olmak ve beden dilinin sembolleridir. Bu semboller arasında vücut duruşu ve hareketler, pansuman tarzı, yüz ifadeleri, göz teması ve ses tonu vardır (Şimşek, 2000). Yüksek güvenilirlik, kaynağın sahip olması gereken en önemli özelliklerden biridir. Genel olarak, kaynağın uzmanlığı, dürüstlüğü ve sevilebilirliği ile ikna etme kabiliyeti arasında pozitif bir ilişki vardır (Ergin ve Birol, 2000; Dönmez, 1987).
Planlamak, bilgi vermek, sınıfı yönetmek, öğrencilerin ihtiyaçlarını göz önünde bulundurmak, başarıyı değerlendirmek, işbirliği yapmak, öğrencileri yönlendirmek ve başarı için motive etmek için temel görevlerinden başka, başarılı bir eğitimci İletişim döneminde iletişimi başlatan bir kaynağın özelliklerine sahip olmalıdır (Şimşek, 2000). Travis ve Giuliano (2007), eğitmenlerinin değerlendirmesini yaparken, öğrencilerin zekasına, mizah duygusuna, kibarlığına, rol model olmasına, fiziksel çekiciliğine, ortak bir şey olup olmadığına dikkat ettiklerini not eder. onlar ve onun kişisel samimiyeti.
Sonuç olarak, öğrencileriyle daha fazla değer paylaşan bir öğretmenin öğrencileri tarafından daha samimi olduğu söylenebilir. Bu durumu iletişimin jargonunda ifade etmek mümkündür, çünkü ortak bir yaşam alanının kapsamı çekiciliğe yol açar ve mesajların paylaşımını kolaylaştırır (Şimşek, 2000). Bu çalışmada, öğretim elemanının öğrencilerle sosyal ve duygusal ilişkisindeki becerileri ve yetenekleri sosyal çekicilik olarak sınıflandırılmıştır; hoş ve şık kıyafeti ve temizliği ve giydirilmesi için özel bakım, sosyal çekicilik olarak sınıflandırılır; ders saatlerini ve teknolojiyi etkin kullanması ve sınıfta demokrasinin gerçekleşmesi öğretim çekiciliği olarak sınıflandırılır. Bu kategoriler kişilerarası çekim şemsiyesi altında yapılır ve bu faktörler ile öğrencinin motivasyonu arasındaki ilişki sorgulanır:
Bu çalışmanın temel amacı, öğrencilerin eğitim iletişimi sırasındaki öğretmenlerin sosyal, fiziksel ve eğitici çekiciliğine yönelik tutumlarını ve motivasyonlarını belirlemektir. Bu bağlamda, aşağıdaki soruların cevapları araştırılmıştır:
1. Cazibe alt grupları ile akademisyenlerin unvanı arasında bir ilişki var mı?
2. Cazibe alt grupları ile akademisyenler arasında bir ilişki var mı?
3. Cazibe alt grupları ile motivasyon arasında bir ilişki var mı?
Araştırma sonunda elde edilen bulguların, ana eğitim sorumluluklarından ayrı bir iletişim direktörü olan öğretmene öğrencilerin katılımını ve başarısını artıracak temel faktörleri belirleme ve tartışmada yardımcı olacağı düşünülmektedir.
YÖNTEM
Bu çalışma, Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi'nde öğrenim gören öğrencilerin, eğitmenlerin sosyal, fiziksel ve öğretici çekiciliği hakkındaki görüşlerini inceleyen betimsel bir çalışmadır. Çalışma ayrıca bu görüşler ve sınıf motivasyonu arasındaki ilişkiyi araştırdı. Tanımlayıcı bir çalışma olarak, çalışma öğrencilerin özgün algılarını ortaya çıkarmayı amaçlamıştır.
Araştırmaya katılanlar, 2008/2009 döneminde Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Gazetecilik, Sinema ve Televizyon, Halkla İlişkiler, Reklamcılık ve İletişim Bölümlerinde okuyan 258 gönüllü öğrenciden oluşmuştur. Katılımcıların 133'ü kadın, 125'i erkekti. Bu öğrenciler gönüllü olarak iki profesör, iki doçent, iki yardımcı doçent ve İletişim Bilimleri Fakültesi'nden iki kayıtlı öğretim üyesi tarafından resmi olarak kayıtlı öğrencileri arasından seçilmiştir.
Araştırmada, öğretmenin sosyal, fiziksel ve eğitici çekiciliği ve motivasyonları 5 puanlık Likert ölçeği kullanılarak belirlenmiştir. Araştırmacı, McCroskey ve McCain (1974) tarafından ölçeği sosyal ve fiziksel çekiciliğe ilişkin soruları geliştirmek için kullanırken, öğretim çekiciliği ve motivasyonlarına ilişkin sorular Ellis (2000) tarafından ölçek kullanılarak geliştirildi. Kişilerarası çekicilik adı altında verilen sosyal çekicilik, kişinin sosyal yetenekleri ve durumu ile açıklanmaktadır. İnsanların sosyal ve duygusal ilişkilerinde yetenekleri, arkadaşlık kurabilmelerinde etkili bir faktör olabilir (Jones ve diğerleri, 2007, 267). McCroskey ve McCain (1974) tarafından geliştirilen ölçekte, değerlendiricinin değerlendirilen kişiyi arkadaş olarak görmesi, değerlendirilen kişiyle tanışması ve kendini değerlendirdiği konusunda kendini tanımlaması gibi iletişim becerileri kişisel ilişkilerde sorunları olan sosyal çekicilik kapsamında ele alınmaktadır. Fiziksel çekicilik kategorisinde, değerlendirilen kişinin hoş ve şık kıyafeti ile temizlik ve giyinme konusundaki bakımı ele alındı. Araştırmacı, bu maddelere konuşmanın mahremiyetini ve akıcılığını ve sesin tonunu ekledi. Öğretimsel çekicilik bağlamında, öğretim elemanının ders saatlerini etkili bir şekilde kullanması ve sınıfta demokrasiyi gerçekleştirmesi ele alınmıştır. Sınıf motivasyonu ile ilgili olarak, dersi ve dersin içeriğini değerlendirmesi beklenir.
Hazırlanan ölçek iki uzman tarafından açıklık, kültürel uyum, dil ve öğelerin içeriği bakımından değerlendirilmiş ve eleştiriler sonucunda gerektiğinde bazı düzeltmeler yapılmıştır. Bir sonraki aşamada, bir öğrenciden ölçekteki soruları yanıtlaması istenmiştir. Tüm bu aşamaların sonunda 40 sorudan oluşan bir ölçek hazırlandı. Ölçeğin güvenirlik katsayısı 0, 95 (Cronbach’ın alfa) olarak hesaplanmıştır. Ayrıca, alt faktörler temelinde, Cronbach’ın alfa değerleri, sosyal çekicilik için 0, 71, fiziksel çekicilik için 0.88, öğretim çekiciliği için 0.89 ve motivasyon için 0.92 idi (Tablo 1).
SONUÇ
Bu çalışmanın sonuçları, cazibe alt gruplarının akademisyenlerin unvanlarına ve akademisyenlerin kendilerine göre değiştiğini ancak insanların niteliklerine bağlı olduğunu göstermektedir. Sosyal, fiziksel, öğretimsel çekim ve motivasyon arasında çok güçlü bir ilişki vardır. Tüm alt grupların ilişkisi güçlü olmakla birlikte, öğretimsel çekicilik ile motivasyon arasındaki ilişki dikkat çekicidir.
Çalışmanın sonuçları, öğretici, fiziksel ve sosyal konumların motivasyonun% 71'ini açıkladığını göstermektedir. Öte yandan, eğitimsel çekim sadece motivasyonun% 65'ini açıklamaktadır. Bu yüksek bir oran ve diğer sonuçları onaylıyor. Sadece bu sonuçlar, çekiciliğin motivasyonu belirlediği anlamına gelir, ancak eğitici çekiciliğin motivasyon için daha önemli bir değişken olduğu anlamına gelir. Bunun bir fakültede yürütülen bağımsız bir çalışma olduğuna dikkat edilmelidir. Sonuçlar, ilgili alanlardaki önceki araştırmaların bulgularıyla tutarlı görünmekle birlikte, daha güçlü sonuçlara ulaşmak için diğer eğitim kurumlarında daha fazla araştırma yapılmalıdır.
Yorumlar
Yorum Gönder